Działki na sprzedaż

Lasy stanowią około 30% powierzchni Gminy. To dawna puszcza z przewagą drzew liściastych porastająca niegdyś te obszary. Dziś przemieniła się w lasy mieszane ze zdecydowaną przewagą sosny. Dominującym typem siedliskowym – stanowiącym prawie 50% powierzchni jest bór mieszany świeży. Oprócz sosen, świerków, brzóz, olch, dębów szypułkowych czy modrzewia europejskiego można spotkać drzewa rodem z Ameryki Północnej takie jak dąb czerwony, wejmutkę czy daglezję. Występują tu jelenie, sarny, daniele, dziki, borsuki, lisy, jenoty, kuny (tumak i kamionka), gronostaje, łasice i zające. Można także spotkać żmiję zygzakowatą. Ciekawostką dla miłośników przyrody może się okazać występujący tutaj czarny bocian oraz ryś. Bogactwo jezior, rzek i lasów stanowi dogodne warunki gniazdowania tak rzadkich ptaków jak orzeł bielik czy orlik krzykliwy. Z drapieżnych gniazduje tu również jastrząb, błotniak, kania czarna, myszołów, krogulec, kobuz. Można spotkać zatkę, włochatkę, płomykówkę i puszczyka. Na terenach podmokłych i jeziorach żyją łabędzie, czaple, kormorany, perkozy, wiele gatunków kaczek, łyski, mewy, rybitwy, bąki, bekasy, trzciniaki, zimorodki. Gnieżdżą się również żurawie. Nad wodami często spotykane są wydry, bobry i norki amerykańskie. Na polach spotykane są kuropatwy i przepiórki. To tylko nieliczne gatunki ptaków, które gniazdują na terenie naszej gminy. Część z tych ptaków: bielik, orlik krzykliwy, sowa włochatka, gągoł, kureczka nakrapiana, kureczka zielona wpisane są do Czerwonej Księgi. Ujęcie Mokiny - Bogdany 1. Zatwierdzone zasoby wód podziemnych w kat „B”: 400 m3/h z utworów czwartorzędowych.Ujęcie „Mokiny – Bogdany” posiada udokumentowane zasoby wód podziemnych oraz odwiercone otwory, z których część ma konstrukcję studni, część będzie otworami piezometrycznymi. Ujęcia „Południe” i „Gutkowo” wykorzystywane są jako studnie publiczne.¦rednia dobowa produkcja wody z ujęć w 1999 r. wyniosła niewiele ponad 40 000 m3/d, w 2000 r. 37 378 m3/d a w 2005 r. 34 155 m3/d, co stanowi połowę zasobów dyspozycyjnych wód podziemnych.

Mokiny, niem. Mokainen, dok. Mochainen, Gruenenwald, Mockin i Muckyn, na Warmii pol., pow. olsztyński, st. poczt., par. kat. i ew. Wartembork. Ma 4349,01 mr. obszaru, w tem 33 mr. lasu. W 1833 r. 69 dm., 495 mk., 494 kat., 1 ew., 485 Polaków, 10 Niemców. Do tutejszego okr. urz. stanu cywil, należało w 1880 r. 1448 dusz. W 1882 r. ur. się 73 dz., um. 42 osób, zawarto 16 małżeństw. W 1364 r.d, 25 maja nadaje bisk. warm. Jan II braciom rodzonym Sanglobe i Nicte i ich spadkobiercom 40 włók między jez. Wummeling a granicami zamku jedzbarskiego (Hirschberg) na założenie wsi Gruenenwald na prawie chełm. W ta zwała się, jak przypisek dok. wykazuje, Mockin. Do sołectwa mają należyć 4 wolne włóki, małe sady i trzecia część wielkich. Inne 4 włóki otrzymują bracia Koytite i Buto i ich spadkob. w linii męzkiej i żeńskiej na prawie prusk., za to będą służyli na 1 koniu, będą pomagali przy budowlach warownych i zwykły czynsz płacili, nadto przysługuje im rybołóstwo w jez. Swintinge, małemi narzędziami dla własnego stołu; mają także prawo sprzedaży, a pogłówne ma wynosić 30 grzywien; co do naprawy dróg i mostów ulegają rozkazom sołtysa. Pozostałe włóki mają 15 lat wolności, potem płacą po pół grzywny i dwa kury na św. Marcin. Acta sunt haec in Castro nostro Heilsberg. A.d. 1364 die beati Urbani, p. et mart. (ob. Cod. dipl. Warm., II, str.368 i Sieniawski „Biskupstwo Warm.", II, str. 86). Ale pierwsze zabiegi około osadzenia tej wsi nie powiodły się jako, bo już r. 1394 d. 9 grud. jaki Piotr Sydel i syn jego Jan otrzymują 60 włók celem założenia wsi Muckyn pod Wartemborkiem na prawie chełm., wraz z połową czynszu karczemnego, małem sadownictwem i 1/3 kar pieniężnych zapadłych na większych sadach. Dalej nadaje mu biskup 6 wolnych włók i rybołóstwo w jez. Swynteyn małemi narzędziami dla własnej potrzeby. Posiedziciele reszty włók będą płacili od włóki pół grzywny i po 2 kury na św. Marcina. Granice: „Primo incipiendo a granica villae Supone usque ad capitalem granicam villae Hirczberg procedendo. Exinde vero transeundo ad pinum quandam, nostram et Capituli nostri terras dividentem. De hao granica ultra procedendo ad quercum quendam circa lacum Wumelingen, de qua ulterius transitur ad campum dictae villae nostrae Supone. Datum in Castro n. Heilsberg" (ob. Cod. dipl. Warm., II, str. 272). Ostatni raz został przywilej wsi tutejszej potwierdzony r. 1771 d. 20 lut. Dawniej mieszkał tu bartnik biskupi, któremu d. 13 lipca 1542 r. nadał biskup 10 mr. roli (tamże, II, 368, przypisek). Według lustracyi z r. 1656 było w M. 60 włók, 16 gburów, 2 sołtysów, 1 wolny z jedną służbą, 1 karczma; posiadacze włók czynszowych dawali 1 łaszt i 21 korcy owsa, 90 kur, 9 gęsi, 1 funt wosku i 215 flor.7gr. i 9 fen. czynszu (ob, Zeitschr. für d. Gesch. Ermlands, 1880, str. 260).